رباعی شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به این نکته اشاره دارد که فردی که از نظر خُلق و خوی خوب و درست بار آمده، به خوبی‌ها و فضائل دیگران توجه می‌کند و عیوب آن‌ها را نمی‌بیند. اما کسی که خود دارای نقص‌ها و نادرستی‌هاست، فقط عیوب دیگران را می‌بیند و بر آن‌ها تمرکز می‌کند. به عبارت دیگر، رفتار و نگرش افراد ناشی از درونشان است و انسان‌ها بر اساس آنچه در خود دارند، به دیگران نگاه می‌کنند.
آنرا که حلال زادگی عادت و خوستعیب همه مردمان به چشمش نیکوست
هوش مصنوعی: کسی که از زادگاه حلال و نیکو بزرگ شده باشد، عیبها و نقصهای دیگران را به چشم خوب می‌بیند و آن‌ها را ناپسند نمیداند.
معیوب همه عیب کسان می‌نگرداز کوزه همان برون تراود که دروست
هوش مصنوعی: هر کسی عیوب دیگران را می‌بیند و تنها از خودشان بازتاب می‌کند. انسان‌ها بر اساس درونیات و ویژگیهای خود به قضاوت درباره دیگران میپردازند.