رباعی شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم وجود خداوند و درک نادرست انسان‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند تنها حقیقتی است که همیشه و در همه جا وجود دارد، اما انسان‌ها گاهی او را با دشمن یا دوستی اشتباه می‌گیرند. همچنین، دریا با وجود خودش موجی دارد، ولی گیاه بی‌ارزش (خس) فکر می‌کند که این جنبش و کشاکش مربوط به خودش است. به بیان دیگر، انسان‌ها ممکن است واقعیت‌های بزرگ را نادیده بگیرند و به اشتباه در مرکز توجه قرار دهند.
عالم به خروش لا اله الّا هوستعاقل به گمان که دشمنست این یا دوست
هوش مصنوعی: در این دنیا، همه چیز به آواز و سرود توحید در میآید، اما کسی که عقلش به کار نمیافتد، فکر می‌کند هر چیزی یا کسی ممکن است دشمنش باشد یا دوستش.
دریا به وجود خویش موجی داردخس پندارد که این کشاکش با اوست
هوش مصنوعی: دریا به خاطر وجود خود امواجی دارد، اما علفی بیخبر فکر می‌کند که این تکانها فقط مربوط به اوست.