رباعی شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این اشعار به وصف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازند. شاعر او را به عقرب و مه تشبیه کرده و از کبر و ناز او سخن می‌گوید. همچنین، شیرین‌دهنی و خوشمزگی او را تحسین کرده و بیان می‌کند که او در واقع فرمانده روزگار است. به‌طور کلی، شاعر از زیبایی و قدرت معشوق خود تعریف و تمجید می‌کند.
عقرب سر زلف یار و مه پیکر اوستبا این همه کبر و ناز کاندر سر اوست
هوش مصنوعی: عقرب سر زلف یار به معنای زیبایی و جذابیت اوست، در حالی که آن زیبایی با زهر و خطر همراه است. این نشاندهنده ویژگیهای خوشایند و در عین حال پیچیده عشق و دلبستگی به معشوق است. با وجود تمام زیبایی و افسونگری، ناز و غرور او نیز حس حذر از آسیب را به همراه دارد.
شیرین دهنی و شهد در شکّر اوستفرماندهِ روزگار فرمانبرِ اوست
هوش مصنوعی: شیرینی گفتار و لطافت کلام او باعث جذابیتش شده و در واقع او رهبر و تسلط بر زمان و وقایع دارد.