رباعی شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از احساسات عمیق عشق و فراق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که دوستش او را در وصل با خود محدود کرده و دلش را به خاطر جدایی و فراق رنج می‌دهد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی پس از شکسته شدن دلش، همچنان به در خانه دوستش منتظر است. در واقع، عشق و دلتنگی‌هایش او را تحت تاثیر قرار داده و این حس را در او به وجود آورده است.
بر ما در وصل بسته میدارد دوستدل را به فراق خسته میدارد دوست
هوش مصنوعی: دوست در نزدیکی ما با وصلش دل را شاد نمیکند و به دوریاش، دل را از درد و رنج پر کرده است.
من‌بعد من و شکستگی بر در دوستچون دوست دل شکسته میدارد دوست
هوش مصنوعی: از این پس، من و حال تردید و شکستم در درگاه دوست، زیرا دوست خود حال دل شکسته را درک می‌کند و برای آن ارزش قائل است.