رباعی شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات و جست‌وجوهای عاطفی خود صحبت می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که در ابتدا از یار و مفهوم عشق سخن می‌گوید، اما خود نمی‌داند که یار چیست و عشق چه معنا و ماهیتی دارد. سپس به این فکر می‌افتد که اگر یار همین است، چگونه می‌تواند بدون او زندگی کند و اگر عشق همین‌طور است، چطور می‌توان بدون آن عشق زندگی کرد. در واقع، او به چالش‌های وجودی و اهمیت یار و عشق در زندگی خود پرداخته است.
می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیستمی‌گفتم عشق و می‌ندانستم چیست
هوش مصنوعی: من به کسی که محبوبم بود، اشاره میکردم ولی نمیدانستم او کیست و وقتی درباره عشق صحبت میکردم، در واقع نمیدانستم عشق چه معنایی دارد.
گر یار اینست چون توان بی او بودور عشق اینست چون توان بی او زیست
هوش مصنوعی: اگر اینگونه باشد که او دوست من است، چطور میتوانم بدون او زندگی کنم؟ و اگر اینگونه باشد که عشق به اوست، چطور می‌توان به زندگی ادامه داد؟