رباعی شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عاشقانه و وابستگی گوینده به معشوق اشاره دارد. گوینده تأکید می‌کند که در زندگی‌اش هیچ چیزی به اندازه عشق و زیبایی معشوق اهمیت ندارد و این عشق برای او ارزش بی‌نظیری دارد، حتی اگر جانش را نیز هزینه کند. به طور کلی، شعر بیانگر علاقه عمیق و بی‌نظیر او به معشوق است.
جانا به زمین خاوران خاری نیستکه‌ش با من و روزگار من کاری نیست
هوش مصنوعی: عزیزم، در سرزمین خاوران هیچ نشانهای از درد و رنج نیست، زیرا که من و زندگیام با هم هیچ ارتباطی نداریم.
با لطف و نوازش جمال تو مرادردادن صد هزار جان عاری نیست
هوش مصنوعی: با مهربانی و زیبایی تو، برای من دادن صد هزار جان مشکلی نیست.