رباعی شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر تلاش و جستجوی دل در دنیای وسیع و پیچیده است. دل با وجود تلاش‌های بسیار و روشنایی‌های زیاد، نتوانسته به حقیقت یا هدف نهایی دست یابد و در نهایت به نقطه‌ی خاصی نمی‌رسد. شاعر به عمق ناکامی و بی‌نتیجه بودن این جستجو اشاره می‌کند.
دل گرچه درین بادیه بسیار شتافتیک موی ندانست و بسی موی شکافت
هوش مصنوعی: دل هرچند در این راه سخت و پرمشقت به دنبال خواستههای خود رفته و تلاش زیادی کرده، اما هیچ نکتهای را جز یک مو درک نکرد و در عین حال، تجربیات زیادی را پشت سر گذاشت.
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافتآخر به کمال ذره‌ای راه نیافت
هوش مصنوعی: با اینکه هزاران خورشید از دل من درخشیدند، اما در نهایت، این نور نتوانست حتی یک ذره را روشن کند.