رباعی شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش زیبایی و جذبه‌ی محبوبی می‌پردازد که چهره‌ای دل‌ربا و خم ابروهایی دلنشین دارد. محبوبی که به عنوان سرمنزل و هدف خورشیدپرستان معرفی شده و دلهای پریشان را به خود جذب می‌کند. همچنین، دهان و موی او به عنوان نشانه‌هایی از خوشی و لذت‌های زندگی برای انسان‌های کم‌دارایی فرهمند توصیف شده است.
ای مقصد خورشید پرستان رویتمحراب جهانیان خم ابرویت
هوش مصنوعی: ای خلاصه کرداران و هدف عبادتکنندگان، چهرهات همانند محراب برای جهانیان است و خم ابروی تو نشانهایی از زیبایی است.
سرمایهٔ عیش تنگ دستان دهنتسررشتهٔ دلهای پریشان مویت
هوش مصنوعی: سرمایهٔ لذت و خوشی افراد بیبضاعت، به دستهای تو وابسته است و زبان تو به دلهای ناآرام و بیقرار پیوند دارد.