رباعی شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق ناشی از دوری و جدایی می‌پردازد. در آن، شاعر از درد و رنجی صحبت می‌کند که در اثر دوری از معشوق و ناتوانی در تحمل این فاصله ایجاد می‌شود. احساس افسوس و ناله در هر دو حالت فراق و ناتوانی به وضوح در این ابیات برجسته است.
در وصل ز اندیشهٔ دوری فریاددر هجر ز درد ناصبوری فریاد
هوش مصنوعی: در زمان وصال، از فکر دوری ناله میکنم و در زمان جدایی، از درد عدم صبر فریاد میزنم.
افسوس ز محرومی دوری افسوسفریاد ز درد ناصبوری فریاد
هوش مصنوعی: اَخطار از اینکه از خود دور افتادهام و نمیتوانم آنچه را میخواهم بدست آورم. با این حال، به خاطر درد و صبوری نداشتن، از دل نالانم.