رباعی شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که محتسب (نگهبان اخلاق) ممکن است نسبت به کسی گمان بدی ببرد و در نتیجه به رسوایی او بپردازد. شاعر می‌گوید که اگر این شراب از نظر محتسب حرام است، او باید بداند که حتی یک قطره از آن می‌تواند به روحی آگاه و خردمند زندگی ببخشد. در واقع، شاعر تأکید دارد که ارزش‌های انسانی و تجربه‌های عمیق در درک این موضوع مهم‌تر از قوانین ظاهری هستند.
گویند که محتسب گمانی ببردوین پردهٔ تو پیش جهانی بدرد
هوش مصنوعی: میگویند که ناظر (محتسب) ممکن است به شک و تردید بیفتد و این باعث شود که حجاب و پوشش تو در برابر دیگران پاره شود.
گویم که ازین شراب اگر محتسب استدریابد قطره‌ای، به جانی بخرد
هوش مصنوعی: اگر محتسب از این شراب آگاه شود و حتی یک قطرهاش را بفهمد، به بهایی جانش را میفروشد.