تناجی
ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۲۳۷

قومی ز خیال در غرور افتادندوَنْدَر طلب حور و قصور افتادند
قومی متشککند و قومی به یقیناز کوی تو دور دور دور افتادند