رباعی شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان میکند که مخالفان و نزدیکان او به چنگال سوءظن و بدگمانی گرفتار شدهاند. او از خود میپرسد که چرا دل به این افراد داده است، اما تأکید میکند که او دل خود را به آنها نداده بلکه آنها خود دل او را ربودهاند.
هوشم نه موافقان و خویشان بردنداین کج کلهان مو پریشان بردند
هوش مصنوعی: به دقت توجه کن که دوستان و نزدیکان تو، افرادی که عقل و درک درستی دارند، از تو دور شدهاند و افرادی با افکار نادرست و نامتعادل به جای آنها در کنارت هستند.
گویند چرا تو دل بدیشان دادیوالله که من ندادم ایشان بردند
هوش مصنوعی: میگویند چرا دلتان را به آنها دادهاید، ولی من به آنها دل ندادم، بلکه آنها دل مرا ربودند.