رباعی شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مشکلات و زخم‌هایی که دوستش به او وارد می‌کند سخن می‌گوید. او از دوستش می‌خواهد که بیشتر آسیب نرساند زیرا در دلش وجود او جایگاه ویژه‌ای دارد. او نگران است که آسیب‌ها و نیش‌هایی که دریافت می‌کند، به خود او برگردد و به خودش آسیب بزند.
یارم همه نیش بر سر نیش زندگویم که مزن ستیزه را بیش زند
هوش مصنوعی: دوستم به من آسیب میزند و من به او میگویم که بیشتر از این مرا آزار نده.
چون در دل من مقام دارد شب و روزمیترسم از آنکه نیش بر خویش زند
هوش مصنوعی: در دل من شب و روز جایگاه دارد و من میترسم که نیشی به خودم بزند.