رباعی شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مصیبت‌های امام حسین (ع) و کربلا اشاره می‌کند و با قسم به عناصر طبیعی مانند باد و باران، از عمق احساسات عاطفی مردم نسبت به این واقعه سخن می‌گوید. او از گریه و اندوه مردم سخن می‌گوید و این احساس را به یاد شهیدان کربلا مرتبط می‌کند.
ای باد! به خاک مصطفایت سوگندباران! به علی مرتضایت سوگند
هوش مصنوعی: ای باد! به خاک پاک و مقدس پیامبر سوگند، و ای باران! به علی مرتضی، وصی آن بزرگوار سوگند.
افتاده به گریه خلق، بس کن بس کندریا! به شهید کربلایت سوگند
هوش مصنوعی: مردم به شدت در حال گریه و ناله هستند، بس کن دیگر ای دریا! به جان شهید کربلا قسم.