رباعی شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به رابطه بین انسان‌ها و دیدگاه آن‌ها اشاره می‌کند. افرادی که کامل و بی‌نقص هستند، توانایی دیدن خوبی‌ها و زیبایی‌های دیگران را دارند، اما کسانی که ناقص و دارای کاستی‌اند، فقط معایب خود را در دیگران می‌بینند. همچنین، شاعر می‌گوید که هر فردی مانند آینه‌ای است که خوبی‌ها و بدی‌های خود را در دیگران منعکس می‌کند.
کامل ز یکی هنر ده و صد بیندناقص همه جا معایب خَود بیند
هوش مصنوعی: انسان کامل به راحتی قابلیتها و هنرهای خود را میبیند و بر آن‌ها تمرکز می‌کند، اما انسانهای ناقص فقط به عیبها و کمبودهای خود توجه دارند و در هر جا عیبهای خود را مییابند.
خلق آینهٔ چشم و دل یکدگرنددر آینه نیک نیک و بد بد بیند
هوش مصنوعی: انسان‌ها مانند آینه‌ای برای یکدیگر هستند. هرکدام در نگاه به دیگری خوبی‌ها و بدی‌های او را می‌بینند و این بازتابی از وضعیت درونی خودشان است.