رباعی شمارهٔ ۲۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ابراز عشق و احساسی که نسبت به معشوقش دارد، می‌پردازد. او بیان می‌کند که گاهی به خاطر عشقش به معشوق، او را بت و گاهی هم به عنوان رند و مست می‌شناسند. این قضاوت‌ها او را نمی‌آزارد و برعکس، او به این که هر طور که هست، شناخته شده است، احساس شادی می‌کند.
در عشق تو گاه بت پرستم گویندگه رند و خراباتی و مستم گویند
هوش مصنوعی: در عشق تو گاهی مانند بت پرستی میزند که من انسان گناهکاری هستم و گاهی به من میگویند که رند و خراباتی و پر از مستیام.
اینها همه از بهر شکستم گویندمن شاد به اینکه هر چه هستم گویند
هوش مصنوعی: اینها همه به خاطر شکست من میگویند، اما من خوشحالم که هر آنچه هستم را بیان میکنند.