رباعی شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که هر کسی که وارد زندگی می‌شود، در نهایت باید آن را ترک کند و چیزی جز غم و اندوه برایش باقی نمی‌ماند. در نهایت، هیچ‌کس نمی‌تواند به‌طور کامل نشانی از خود به جا بگذارد و هر فردی به دنبال خواسته‌های خود می‌رود.
هر کو ز در عمر درآید برودچیزیش بجز غم نگشاید برود
هوش مصنوعی: هر کسی که وارد این دنیا شود، جز درد و غم چیزی به دست نخواهد آورد و در نهایت باید این دنیا را ترک کند.
از سِرّ سخن کسی نشانی ندهدژاژی دو سه هر کسی بخاید برود
هوش مصنوعی: کسی که از راز سخن دیگران باخبر است، هیچگاه نشانهای نمیدهد و هر شخصی که بخواهد، میتواند از آنجا برود.