رباعی شمارهٔ ۲۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که ظاهر زیبا و آراسته، در صورتی که دل و نیت نیکو نباشد، هیچ ارزشی ندارد. مانند این که اگر دل آلوده باشد، هیچ سودی از زیبایی ظاهری و لباس پاک نیست. همچنین اشاره به این دارد که خوشی‌های ظاهری مانند زهر به دل می‌رسند و در نهایت هیچ فایده‌ای نخواهند داشت. در کل، تأکید شعر بر اهمیت پاکی درون نسبت به ظاهر بیرونی است.
در دل چو کجیست روی بر خاک چه سودچون زهر به دل رسید تریاک چه سود
هوش مصنوعی: وقتی در دل انسان کینه و غم وجود دارد، چه فایده‌ای دارد که به ظاهر رفتار خوبی از خود نشان دهد؟ وقتی زهر به دل نفوذ کرد، دیگر مصرف تریاک هم کمکی نمیکند.
تو ظاهر خود به جامه آراسته‌ایدلهای پلید و جامهٔ پاک چه سود
هوش مصنوعی: تو ظاهرت را با لباس زیبا تزئین کردهای، اما دلهای آلوده و لباس پاک چه فایده‌ای دارد؟