رباعی شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که دروغین بودن اعمال انسان، مانند شرک و تظاهر به پاکی، هیچ فایده‌ای ندارد. حتی اگر شخصی به ظاهر توبه کند، اگر دلش آلوده به گناه باشد، مانند تریاکی است که زهر در بدن دارد و درمانی ندارد. در نهایت، به حقیقت وجود و نیّت پاک باید توجه شود، زیرا فقط ظواهر به تنهایی کافی نیستند.
در دل همه شرک و روی بر خاک چه سودبا نفس پلید جامهٔ پاک چه سود
هوش مصنوعی: در قلب همهٔ کفر و شرک، اگر بر زمین بیفتی، چه فایده‌ای دارد که با نفس ناپاک خود به ظاهری پاک و سالم بپردازی؟
زهرست گناه و توبه تریاک وی استچون زهر به جان رسید تریاک چه سود
هوش مصنوعی: این بیت به بیان این موضوع میپردازد که گناه و معصیت مانند زهر است و توبه به معنای درمانی برای آن، اما وقتی گناه به عمق جان انسان رسیده باشد، دیگر تنها توبه نمیتواند نجاتبخش باشد. در واقع، تشبیه گناه به زهر و توبه به تریاک نشان میدهد که گناه اثرات عمیقی دارد و تنها توبه کردن به تنهایی کافی نیست.