رباعی شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر نشان می‌دهد که او از محبوب خود می‌ترسد و نگران است که اگر به دست او کشته شود، دست‌هایش به خاطر عشق و زیبایی او مسئول خواهند بود. او به عاشقانه بودن و احساسات عمیق در این رابطه اشاره دارد و این نوع عشق را به بت‌پرستی تشبیه می‌کند.
ار کشتن من دو چشم مستت خواهدشک نیست که طبع بت پرستت خواهد
هوش مصنوعی: اگر دو چشم مست تو به کشتن من بخواهند، شکّی نیست که طبیعت بتپرست تو نیز به این کار تمایل خواهد داشت.
ترسنده از آنم که اگر بر دستتمن کشته شوم که عذر دستت خواهد
هوش مصنوعی: من نگرانم که اگر به دست تو کشته شوم، مسئولیت آن به گردن تو خواهد افتاد.