رباعی شمارهٔ ۳۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسی عمیق و دردناک ناشی از عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که وقتی گوشش به درد چشمان محبوبش آگاه می‌شود، دلش به شدت آزرده و اشکش می‌ریزد. سپس اشاره می‌کند که وقتی محبوب به او نگاه کند، چشمان او زیبا می‌شود و هر کسی که نتواند این زیبایی را ببیند، کور خواهد شد. شاعر از قدرت عشق و زیبایی توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه این احساسات می‌توانند بر روح و جان انسان تأثیر بگذارند.
گوشم چو حدیث درد چشم تو شنیدفی‌الحال دلم خون شد و از دیده چکید
هوش مصنوعی: وقتی که گوشم سخن از درد چشمان تو را شنید، بیدرنگ دلم شکست و اشکهایم سرازیر شد.
چشم تو نکو شود به من چون نگریتا کور شود هر آنکه نتواند دید
هوش مصنوعی: وقتی به من نگاه کنی، چشمان تو زیباتر می‌شود و هر کسی که نتواند این زیبایی را ببیند، از بین میرود.