تناجی
ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۳۱۶

آسان گل باغ مدعا نتوان چیدبی سرزنش خار جفا نتوان چید
بشکفته گل مراد بر شاخ امیدتا سر ننهی به زیر پا نتوان چید