رباعی شمارهٔ ۳۲۴
هوش مصنوعی: این بیت از یک دعای عارفانه است که در آن شاعر از خداوند می‌خواهد مشکلات و گره‌های زندگی‌اش را باز کند. او از ناتوانی عقل خود در حل مسائل زندگی شکایت کرده و به درگاه خداوند روی می‌آورد و از او تقاضای رحم و دستگیری می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که جز درگاه خداوند، جایی برای امید ندارد و از خداوند می‌خواهد که او را از رحمت خود محروم نکند.
یا رب بگشا گره ز کار من زاررحمی که ز عقل عاجزم در همه کار
هوش مصنوعی: پروردگار، لطف کن و مشکلات من را حل کن، زیرا من در تمام کارهایم از عقل و فهم خود ناتوانم و به رحمتی نیاز دارم.
جز درگه تو کِیْ بُوَدَم درگاهیمحروم ازین درم مکن یا غفار
هوش مصنوعی: جز درگاه تو، هیچ درگاهی دیگری نیست که من به آنجا بروم. مرا از رحمتت محروم نکن، ای غفار.