رباعی شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر زیبایی و تأثیر عمیق رخسار محبوب است. شاعر می‌گوید که زیبایی او مانند گلستانی پر از گل است و لعل لبش جان را جاودانه می‌سازد. همچنین خواهان آن است که قطره‌ای از لبان او بر خاک بریزد تا این زیبایی و معنا در زمان و مکان باقی بماند و جان‌ها را زنده کند.
بستان رخ تو گلستان آرد بارلعل تو حیات جاودان آرد بار
هوش مصنوعی: چهرهی تو مانند گلستانی است و زیبایی تو زندگی ابدی را به ارمغان میآورد.
بر خاک فشان قطره‌ای از لعل لبتتا بوم و بر زمانه جان آرد بار
هوش مصنوعی: قطره‌ای از لبهای تو بر زمین بریزد تا زندگی به این دنیا جان تازهای ببخشد.