رباعی شمارهٔ ۳۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به نوعی ناراحتی و دل‌سردی از دیگران اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر کسی به او بی‌توجهی کند یا او را کنار بگذارد، او نیز از سنت‌های مذهبی فاصله می‌گیرد و به جای دعا و تسبیح، به آتش و شور زندگی روی می‌آورد. این بیان نشان‌دهنده‌ی تردید و نارضایتی شاعر از وضع موجود است.
ناقوس نواز گر ز من دارد عارسجاده نشین اگر ز من کرده کنار
هوش مصنوعی: اگر ناقوسزن از حضور من شرمسار است، به خاطر این است که من سجادهنشینم و او باید مرا کنار بگذارد.
من نیز به رغم هر دو انداخته‌امتسبیح در آتش، آتش اندر زنار
هوش مصنوعی: من هم بهطور عملی، تسبیحم را در آتش انداختم، آتش در کنار نوای درد و رنجی که دارم.