رباعی شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به آگاهی و شجاعت در مواجهه با زندگی و مرگ می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عشق و زندگی هر دو در مسیر طلب و جستجو قرار دارند و باید با آگاهی و انتخاب، زندگی کرد یا از آن گذشت. در واقع، زندگی در عشق معنا پیدا می‌کند و نباید ترسید از رفتن به سوی مرگ، بلکه باید با دل آگاه در این مسیر گام برداشت.
آگاه بزی ای دل و آگاه بمیرچون طالب منزلی تو در راه بمیر
هوش مصنوعی: ای دل، هوشیار باش و بدان که باید آماده مرگ باشی، زیرا تو در جستجوی منزلگاهی هستی و باید در این راه جان خود را بگذاری.
عشقست بسان زندگانی ور نهزینسان که تویی خواه بزی خواه بمیر
هوش مصنوعی: عشق مانند زندگی است. اگر اینگونه باشد که تو هستی، باید بگویی یا زندگی کن یا بمیر.