رباعی شمارهٔ ۳۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به دعا و درخواست از خدا می‌پردازد و از او می‌خواهد تا به او کمک کند. او می‌گوید که در دنیا هیچ‌کس را جز خدا ندارد و به فضل و کرامت الهی امیدوار است. همچنین اشاره می‌کند که دیگران ممکن است به اشخاص و مقامات خود افتخار کنند، اما او فقط به خداوند تکیه دارد.
الله، به فریاد من بی کس رسفضل و کرمت یار من بی کس بس
هوش مصنوعی: خداوند، به من که تنها و بیکس هستم، یاری و بخشش خود را برسان، چراکه تنها من را یاری کن.
هر کس به کسی و حضرتی مینازدجز حضرت تو ندارد این بی کس کس
هوش مصنوعی: هر کسی به کسی یا حضرتی فخر میفروشد، اما جز تو که یکتای بیکسها هستی، هیچ کس دیگر وجود ندارد.