رباعی شمارهٔ ۳۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی سخن می‌گوید که از عشق شما در دل دارد و نمی‌خواهد کسی در مورد آن بپرسد. او احساس می‌کند که دلش از شدت این عشق فشرده و تنگ آمده، اما با این حال، عشق شما در دلش جا دارد و این موضوع را هم نمی‌خواهد کسی چشمانش را بر آن بگشاید.
در دل دردیست از تو پنهان که مپرستنگ آمده چندان دلم از جان که مپرس
هوش مصنوعی: در دل من دردی وجود دارد که نمیخواهم بگویی و از تو پنهان است. دلم به قدری تنگ و تحت فشار است که از حال و روزم سوال نکن.
با این همه حال و در چنین تنگدلیجا کرده محبت تو چندان که مپرس
هوش مصنوعی: با وجود همه سختیها و مشکلات، عشق تو در دل من چنان جا دارد که حتی نپرس چگونه است.