رباعی شمارهٔ ۳۶۰
هوش مصنوعی: در این اشعار بیان شده است که اشتیاق و علاقه به محبوب آن‌قدر عمیق و شدید است که نیازی به توضيح ندارد. شاعر از درد و فراقش نیز صحبت می‌کند و می‌گوید که به خاطر دوری محبوب، به خود آسیب رسانده است. این احساسات به قدری عمیق و درونی هستند که نمی‌توان آن را به زبان آورد.
ای شوق تو در مذاق چندان که مپرسجان را به تو اشتیاق چندان که مپرس
هوش مصنوعی: ای عشق تو در دل چنان طعم خوشی دارد که نمی‌توان وصفش کرد، جانم به تو آن‌قدر مشتاق است که نیازی به گفتن نیست.
آن دست که داشتم به دامان وصالبر سر زدم از فراق چندان که مپرس
هوش مصنوعی: دستام را که به دیوانگی به دامان وصال آن معشوق زدم، به خاطر دوریاش به قدری زدم که نمیتوانی تصور کنی.