رباعی شمارهٔ ۳۶۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شاه طعنه می‌زند و او را از دعا و دعای مردان دانا می‌ترساند. همچنین او را به دقت در رفتارهایش دعوت می‌کند و می‌گوید که نباید به قدرت و نیروی سپاه خود اطمینان کند، زیرا ممکن است خطرات ناگهانی و غیرمنتظره‌ای همچون سیل به سراغش بیاید.
شاها ز دعای مرد آگاه بترسوز سوز دل و آه سحرگاه بترس
هوش مصنوعی: ای پادشاه، از دعای مردان دانا بترس و از سوز دل و آه در دل صبحگاه حذر کن.
بر لشکر و بر سپاه خود غره مشواز آمدن سیل به ناگاه بترس
هوش مصنوعی: به نیروها و سپاه خود مغرور نشو، زیرا ممکن است ناگهان سیل بیفتد و برایت خطرساز شود.