رباعی شمارهٔ ۳۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دوستانش میگوید که همراه آنها باشد و نگران چیزی نباشد. او اشاره میکند که حتی اگر تمام دنیا بخواهند برای جان او خطری ایجاد کنند، باید دل خود را آرام کند و به دوستی و همراهی با آنها ادامه دهد و از هیچ چیز نترسد.
اندر صف دوستان ما باش و مترسخاک در آستان ما باش و مترس
هوش مصنوعی: در جمع دوستان ما قرار بگیر و نترس، حتی اگر در برابر ما خاک هم شوی، نگران نباش.
گر جمله جهان قصد به جان تو کنندفارغ دل شو، از آن ما باش و مترس
هوش مصنوعی: اگر همهی دنیا بخواهند به تو آسیب برسانند، نگران نباش و از آنچه دارند رها شو؛ به زندگی خود ادامه بده و نترس.