رباعی شمارهٔ ۳۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع می‌پردازد که خودسوزی و آسیب‌زدن به خود را به دشمنی با خود تشبیه می‌کند. او می‌گوید که هیچ کس جز خودش دشمن او نیست و از دست خود و رفتارهایش نالان است. به عبارتی، فرد باید به خود و کارهایش توجه کند و از آسیبی که به خود می‌زند، آگاه باشد.
آتش به دو دست خویش بر خرمن خویشچون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش
هوش مصنوعی: من آتش را با دستان خود به خرمن خود زده‌ام، پس چه دلیلی دارم از دشمن خود شکوایه کنم؟
کس دشمن من نیست منم دشمن خویشای وای من و دست من و دامن خویش
هوش مصنوعی: هیچکس دشمن من نیست، بلکه من خودم دشمن خودم هستم. وای بر من و بر اعمال و رفتار خودم.