تناجی
ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۳۷۹

پیوسته مرا ز خالق جسم و عَرَضحقا که همین بود و همینست غرض
کان جسم لطیف را به خلوتگه نازفارغ بینم همیشه ز آسیب مرض