رباعی شمارهٔ ۳۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دشواری‌های عاشقانه‌اش صحبت می‌کند. او و معشوقش در دنیایی پر از کینه و جنگ گام برداشته‌اند و دلشکسته هستند. شاعر از تلاش‌های بی‌نتیجه‌اش می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که هرچه کرده‌اند، هنوز در گیر و دار عشق خود مانده‌اند.
در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگگشتیم سرا پای جهان با دل تنگ
هوش مصنوعی: در عشق تو، ای معشوقهی پر از کینه و دشواری، تمام وجودمان را در حالی که دلمان تنگ است، درگیر مشکلات و سختیهای جهان کردیم.
شد دست ز کار و ماند پا از رفتاراین بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ
هوش مصنوعی: دستها از کار افتاده و پاها از حرکت باز ایستادهاند. این قدر به سر خود زده و به سنگ زدهایم که دیگر توان ادامه نداریم.