رباعی شمارهٔ ۴۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات expresses the deep desire و longing برای معشوق خود را بیان می‌کند. او در تلاش است که به حقیقت عشق دست یابد و در این راه از خود بی‌خود شده و به مرحله‌ای از دیوانگی رسیده است. در این مسیر، او به خاطر عشقش از صحبت کردن و تفکر منطقی دور شده و خود را به کام احساسات و عشق سپرده است.
اندر طلب یار چو مردانه شدماول قدم از وجود بیگانه شدم
هوش مصنوعی: زمانی که به دنبال محبوبم رفتم، با اراده و شجاعت آغاز کردم و در اولین قدم از خودم و وجود بیگانه رهایی یافتم.
او علم نمی‌شنید لب بربستماو عقل نمی‌خرید دیوانه شدم
هوش مصنوعی: هرگاه که علم را میدیدم، سکوت میکردم و از آن دوری مینکردم. وقتی هم که عقل را درک نمیکردم، به حماقت و دیوانگی روی آوردم.