رباعی شمارهٔ ۴۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خستگی و سعی خود در جستجوی معشوق صحبت میکند. او تلاش کرده و دویده، اما بیرحمی دوری معشوق را تجربه کرده است. در نهایت، او تصمیم میگیرد که در خانه بنشیند و آرامش بگیرد.
یک چند دویدم و قدم فرسودمآخر بی تو پدید نامد سودم
هوش مصنوعی: مقداری دویدم و پاهایم خسته شد، اما در نهایت بیتو هیچ فایدهای به دست نیاوردم.
تا دست به بیعت وفایت سودمدر خانه نشستم و فرو آسودم
هوش مصنوعی: به خاطر وفاداریام، دست به بیعت زدم و در خانه آرام گرفتم و استراحت کردم.