رباعی شمارهٔ ۴۳۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ارتباط عمیق بین روح و جسم اشاره می‌کند و می‌گوید که هدفش از زندگی و مرگ، بودن و وجود شخص مورد نظرش است. او بیان می‌کند که حتی اگر مدت‌ها بگذرد و او از میان برود، همچنان آن شخص هدف اوست. به طور کلی، این اشعار بر اهمیت و centrality آن شخص در زندگی شاعر تأکید دارند.
ز آمیزش جان و تن تویی مقصودموز مردن و زیستن تویی مقصودم
هوش مصنوعی: من هدفم از زندگی و مرگ، وجود توست؛ از ترکیب روح و جسم، تو هستی که مقصود من را شکل میدهی.
تو دیر بزی که من برفتم ز میانگر من گویم، ز من تویی مقصودم
هوش مصنوعی: تو تاخیر نکن، چون من از میان رفتام. اگر من بگویم، منظورم تو هستی.