رباعی شمارهٔ ۴۳۹
هوش مصنوعی: در خواب، جمال محبوب خود را میدیدم و از باغ وصال او گلی میچیدم. اما با آواز مرغان سحر از خواب بیدار شدم و ای کاش که بیدار نمیشدم.
در خواب جمال یار خود میدیدموز باغ وصال او گلی میچیدم
هوش مصنوعی: در خواب زیبایی محبوبم را میدیدم و از باغ وصالش گلی میچیدم.
مرغ سحری ز خواب بیدارم کردای کاش که بیدار نمیگردیدم
هوش مصنوعی: پرنده سحری من را از خواب بیدار کرد و ای کاش که خوابم را از دست نمیدادم.