رباعی شمارهٔ ۴۵۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست بخشش و کمک میکند. او از گناهان و اعمال نادرست خود شرمنده است و میخواهد با فیض و رحمت الهی، افکار و خیالهای ناپسند از دلش پاک شود.
یا رب ز گناه زشت خود منفعلموز قول بد و فعل بد خود خجلم
هوش مصنوعی: خدای من، من از اعمال زشت خود متاسفم و از سخنان و کارهای ناپسند خود شرمندهام.
فیضی به دلم ز عالم قدس رسانتا محو شود خیال باطل ز دلم
هوش مصنوعی: لطفاً نوعی از نعمت و الهام الهی به دلم عطا کن تا اندیشههای بیاساس و غلط از دلم پاک شود و اثری از آن باقی نماند.