رباعی شمارهٔ ۴۶۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به یاد دوستش فکر میکند و میگوید که اگر شاد باشد یا غمگین، همیشه نام او را به یاد میآورد. او با یاد دوستش انس گرفته و در هر چیزی که نگاه میکند، او را میبیند.
یادت کنم ار شاد و اگر غمگینمنامت برم ار خیزم اگر بنشینم
هوش مصنوعی: هر وقت که به یاد تو باشم، چه در شوق و شادی باشم و چه در اندوه، نام تو را بر زبان میآورم، حتی اگر در حال حرکت باشم یا نشسته باشم.
با یاد تو خو کردهام ای دوست چنانکدر هرچه نظر کنم ترا میبینم
هوش مصنوعی: من به یاد تو عادت کردهام ای دوست، به طوری که هر جا نگاه میکنم، تو را میبینم.