رباعی شمارهٔ ۴۶۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، گوینده ابراز ناامیدی می‌کند که نمی‌تواند محبوبش را از نزدیک ببیند یا با او ملاقات کند. او احساس می‌کند که به وصالی با محبوبش نمی‌رسد و حتی نام او را هم نمی‌تواند بنویسد و ببیند. این کلمات نشان‌دهنده‌ی دلتنگی و دوری از عشق هستند.
آن بخت ندارم که به کامت بینمیا در گذری هم به سلامت بینم
هوش مصنوعی: من آنقدر بدشانس هستم که نه میتوانم به آرزوی تو برسم و نه حتی در یک ملاقات کوتاه تو را سالم ببینم.
وصل تو به هیچگونه دستم نایدنامت بنویسم و به نامت بینم
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به هیچ شکلی به وصالت دسترسی پیدا کنم، ولی نام تو را مینویسم و به یاد تو هستم.