رباعی شمارهٔ ۴۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت ابراز می‌کند که از محل محبوبش با حالتی غمگین نمی‌تواند برود و تنها زمانی را ترک می‌کند که شاد، امیدوار و خوشحال باشد. او همچنین اشاره می‌کند که هیچ‌کس از درگاه کریم مانند محبوبش ناامید نشده و او هم هرگز ناامید نخواهد شد.
غمناکم و از کوی تو با غم نرومجز شاد و امیدوار و خرم نروم
هوش مصنوعی: من غمگین هستم و نمیتوانم از سرزمین تو بروم، مگر آنکه شاد، امیدوار و خوشحال باشم.
از درگه همچو تو کریمی هرگزنومید کسی نرفت و من هم نروم
هوش مصنوعی: هرگز کسی از درگاه تو که بزرگ و سخاوتمند هستی ناامید نشده و من هم امیدم را از دست نمیدهم.