تناجی
ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۴۷۱

هیهات که باز بوی می می‌شنومآوازهٔ های و هوی و هی می‌شنوم
از گوش دلم سِرّ الهی هر دمحق میگوید ولی ز نی می‌شنوم