رباعی شمارهٔ ۴۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و ارادت خود به دوست سخن میگوید و آرزو دارد که دور خانه او بگردد و آستانهاش را ببوسد. او میخواهد بدون وابستگی به دیگران، از محبتهای دوست بهرهمند شود و در حقیقت نیاز خود را از خزانه محبت او میخواهد.
ای دوست طواف خانهات میخواهمبوسیدن آستانهات میخواهم
هوش مصنوعی: ای دوست، دلتنگم که دور خانهات بچرخم و آستانهات را ببوسم.
بیمنت خلق توشه این ره رامیخواهم و از خزانهات میخواهم
هوش مصنوعی: من بدون هیچ چشمداشتی از تو، برای سفر این مسیر به کمکهایت نیاز دارم و از داراییهای تو درخواست میکنم.