رباعی شمارهٔ ۴۷۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به دنبال یک مکان دنج و آرام است که فقط خودش و کسی که دوست دارد در آنجا باشند. او به چیزهای ظاهری مثل باغ و گل و گیاه اهمیتی نمیدهد و تنها خواستهاش بودن با محبوبش در گوشهای از دنیا است.
نی باغ به بستان نه چمن میخواهمنی سرو و نه گل نه یاسمن میخواهم
هوش مصنوعی: من نه جایی برای باغ و بستان میطلبم، نه چمن، نه سرو و نه گل و یاسمن.
خواهم زخدای خویش کنجی که در آنمن باشم و آن کسی که من میخواهم
هوش مصنوعی: میخواهم جایی داشته باشم که در آن فقط من و کسی که برایش دلباختهام، باشیم.