رباعی شمارهٔ ۴۷۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان می‌کند که هیچگاه غم و درد ناشی از جدایی از دوست را به راحتی رها نخواهد کرد و حتی برای فراموشی آن نیز حاضر نیست جان خود را بدهد. او به یادگاری از دوست اشاره می‌کند که آن درد برای او ارزش بسیار بالایی دارد و هرگز نمی‌تواند به راحتی آن را درمان کند.
سرمایهٔ غم ز دست آسان ندهمدل بَرْنَکَنَم ز دوست تا جان ندهم
هوش مصنوعی: نمیخواهم به راحتی سرمایهی غم را از دست بدهم و دل خود را از دوست جدا کنم، مگر اینکه جانم را فدای آن کنم.
از دوست که یادگار دردی دارمآن درد به صد هزار درمان ندهم
هوش مصنوعی: من از دوستی یادگاری دارم که آن درد را به هیچ درمانی نمیفروشم.