رباعی شمارهٔ ۴۷۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که حاضراست دل و جانش را قربانی عشق کند و اگر بخواهد عشق را از دلش بیرون کند، خود را نامرد می‌داند. در واقع، عشق او به معشوق به اندازه‌ای عمیق و حیاتی است که نمی‌تواند آن را فراموش کند.
در کوی تو سر در سر خنجر بنهمچون مهرهٔ جان عشق تو در بر بنهم
هوش مصنوعی: در مکان تو، خود را به خطر میاندازم و از جانم برای عشق تو مایه میگذارم.
نامردم اگر عشق تو از دل بکنمسودای تو کافرم گر از سر بنهم
هوش مصنوعی: اگر عشق تو را از دل بیرون کنم، بیرحم هستم و اگر تو را از فکر خود دور کنم، به کافر بودن متهم میشوم.