رباعی شمارهٔ ۴۸۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هرچند مشغول کار خاصی نیستند و از فعالیت‌های پرثمر دورند، اما در جریان زندگی و زیبایی‌ها (مانند گلزار) حضوری دارند. همچنین، خود را به عنوان بخشی از کتاب وجود می‌بیند که در حاشیه و کمرنگ است، اما این بدان معنا نیست که بی‌کار هستند؛ بلکه به نوعی در مشغله‌های زندگی حضور دارند.
هرچند ز کار خود خبردار نه‌ایمبیهوده تماشاگر گلزار نه‌ایم
هوش مصنوعی: ما هرچند از کار خود آگاه نیستیم، اما بیهوده تماشاچی زیباییهای گلزار نیستیم.
بر حاشیهٔ کتاب چون نقطهٔ شکبیکار نه‌ایم اگرچه در کار نه‌ایم
هوش مصنوعی: ما مثل نقطهای در حاشیهٔ کتاب هستیم که در حالتی بیتحرکی قرار دارد. هرچند که مشغول هیچ کاری نیستیم، اما وجودمان همچنان در کنار دیگران و در متن زندگی حس میشود.