رباعی شمارهٔ ۴۸۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از زندگی و تجربیات خود سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که با وجود صعوبت‌های زندگی، به خداوند ایمان و اعتقاد دارد و تلاش کرده‌اند تا خود را از نقص‌ها دور نگه دارند. همچنین از لذت و خوشی‌های زندگی یاد می‌کند و به مستانه بودن و شادی حاصل از وصال و ارتباط عمیق اشاره دارد.
ما طی بساط ملک هستی کردیمبی نقض خودی خداپرستی کردیم
هوش مصنوعی: ما در مقام پادشاهی جهان هستی، به دور از هر نقص و عیب، به پرستش خدا مشغول بودیم.
بر ما می وصل نیک می‌پیونددتف بر رخ می که زود مستی کردیم
هوش مصنوعی: در این بیت گفته میشود که وصل خوشایند و خوب به ما نزدیک میشود و به صورت کنایهای از این صحبت می‌کند که ما به زودی به دنیای خوش و حال خوش روی میآوریم، به طوری که مانند مستی احساس شادکامی و سرخوشی میکنیم.