رباعی شمارهٔ ۴۹۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که ما حتی در شرایط درد و رنج هم باید با افتخار زندگی کنیم و از بدنامی و ناپاکی فرار نکنیم. او می‌گوید اگر از بدی‌های دیگران فرار کنیم در واقع خودمان را بدتر از آنها نشان می‌دهیم، و باید به خوبی‌های خود توجه کنیم.
در مصطبها درد کشان ما باشیمبدنامی را نام و نشان ما باشیم
هوش مصنوعی: ما در میان رنج و درد زندگی میکنیم، ولی با وجود این سختیها، نام و نشانی از ما باقی خواهد ماند.
از بد بترانی که توشان می‌بینیچون نیک ببینی بدشان ما باشیم
هوش مصنوعی: وقتی به بدی‌های دیگران نگاه میکنی، شاید متوجه نشوی که خودت هم ممکن است به همان اندازه بد باشی. در واقع، اگر نیکبینی، ممکن است متوجه عیوب خودت هم بشوی.